Η δύναμη του να ζητάς «συγγνώμη…».

0

Η γλώσσα, λένε, «κόκκαλα δεν έχει και κόκκαλα τσακίζει». Η «συγγνώμη» όμως είναι ο γύψος που θα βοηθήσει το κόκκαλο να θραφεί και να θεραπευτεί. Η παραδοχή των λαθών μας είναι ένας άθλος, πόσο μάλλον η υπέρβαση του «εγώ» μας.

Είναι πολύ άσχημο να ξέρεις ότι έχεις αδικήσει κάποιον και να μην μπορείς να νιώσεις καλά με τον εαυτό σου αν δεν πας να του ζητήσεις συγγνώμη πρόσωπο με πρόσωπο. Δεν είναι ωραίο το συναίσθημα της ανακούφισης που νιώθεις όταν έχουν αποδεχθεί τη συγγνώμη σου;

Γιατί πρέπει ο εγωισμός να μπαίνει πάντα ανάμεσα στις ανθρώπινες σχέσεις; Είτε αυτές είναι αδελφικές, φιλικές ή ερωτικές, ο εγωισμός είναι ένα από τα φαινόμενα που τείνουν να καταστρέφουν σχέσεις ετών, χτισμένες λιθαράκι λιθαράκι. Γιατί πρέπει να είναι τόσο δύσκολο να παραδεχτεί κάποιος το λάθος του; Τόσο σημαντικό είναι να «βγει από πάνω» και να σε βγάλει σκάρτο;

Όλα αυτά τα ερωτήματα, αλλά και άλλα πολλά, θα έπρεπε να αναρωτιούνται κάποιες και κάποιοι όταν έρχονται σε αντιπαράθεση. Γιατί δεν παραδέχτηκες το λάθος σου; Δεν είναι πιο σταράτο να πει κανείς «Ναι, έκανα λάθος, με συγχωρείς» από το να σου αραδιάζει δικαιολογίες καταλήγοντας (σχεδόν πάντα) στο συμπέρασμα ότι έχεις εσύ το λάθος; Το πιο εξοργιστικό, όμως,  της υπόθεσης είναι το «ψέμα».

324758564-quote-Georges-Braque-truth-exists-only-lies-are-invented-118486

Όταν κάποιος κάνει προσπάθεια να δικαιολογηθεί λέγοντας ψέματα, ας έχει υπόψη του ότι το «θύμα» του ψέματος του, το ξέρει ήδη ότι δεν λέει αλήθεια. Πώς; Οι ίδιες του οι πράξεις είναι αδικαιολόγητες, άρα δεν χωράει περιθώριο δικαιολογίας.

Όταν όμως από «θύτης» φτάνεις να παριστάνεις το «θύμα», χάνεις την ουσία σου σαν άτομο και καταλήγεις να κοροϊδεύεις, κυρίως, τον ίδιο σου τον εαυτό, παρά τον συνομιλητή σου. Και όλα αυτά, επείδη ξέρεις ότι λες ψέματα. Απλώς, το γεγονός ότι κάποιος σου «ζήτησε» το λόγο, σε έπιασε απροετοίμαστο και δεν ήξερες πώς να αντιδράσεις.

Η αδικία είναι ένα συναίσθημα που πνίγει τον άλλο, για να μην πω τον πληγώνει. Ειδικά από άτομα που είχε κοντά στην καρδιά του και που πίστευε τα καλύτερα γι’αυτόν/ην. Πόσο εύκολο είναι να απομακρύνεις έναν τόσο σημαντικό για εσένα άνθρωπο από κοντά σου, μόνο και μόνο επειδή ο εγωισμός σου είναι μεγαλύτερος από το θάρρος του να πεις την αλήθεια ντόμπρα και σταράτα; Πόσο, ειλικρινά, σημαντικός ήταν αυτός ο άνθρωπος για σένα που ήταν τόσο εύκολο να τον «κάψεις»;

Τα λόγια δυστυχώς είναι αφρός στη θάλασσα και μόνο οι πράξεις μπορούν να τα γειώσουν στον βυθό και να μείνουν. Ο καθένας έχει το δικαίωμα των επιλογών του. Κανείς δεν μπορεί να του το στερήσει, ούτε να του υποδείξει πώς να μας συμπεριφερθεί, γιατί κάτι τέτοιο θα ήταν δικτατορικό.

Πολλές φορές μπαίνουμε στο τρυπάκι να παρεξηγούμε άτομα μόνο και μόνο επειδή τα κρίνουμε σκεπτόμενοι το πως θα φερόμασταν εμείς στη θέση τους. Είναι κι αυτό ένα είδος εγωισμού από μέρους μας και μια προσπάθεια να επιβραβεύσουμε τον εαυτό μας με τον τρόπο που εμείς οι ίδιοι θέλουμε κι όχι όπως εκφράζει τους άλλους.

dont-let-your-ego-get-in-the-way

Δεν είναι λίγες οι φορές που ορισμένα άτομα έχουν προσπαθήσει να μας «τιμήσουν» με τον τρόπο τους, που ωστόσο εμάς να μας φαίνεται ανεπαρκής. Αυτό συμβαίνει διότι δεν έχει γίνει η «τιμή» με τις τιμές που θέλαμε. Σοφό θα ήταν να σκεφτούμε προτού μιλήσουμε από τη μια πλευρά, αλλά να μην ξεκινήσουμε τις δικαιολογίες των αδικαιολόγητων από την άλλη.

Τα συμπεράσματα είναι αβάσιμα τις περισσότερες των περιστάσεων, ωστόσο το θάρρος να παραδεχτείς το λάθος σου και να ζητήσεις συγγνώμη είναι χρυσός. Το να επηρεάζεσαι από παράγοντες στις καθημερινές σου αποφάσεις, είτε αυτοί είναι ανθρώπινοι είτε όχι, είναι απόλυτα φυσιολογικό. Το να το αρνεισαι προσπαθώντας να βρεις ένα ανύπαρκτο δίκιο, αντί να πεις την αλήθεια (που θα εκτιμηθεί περισσότερο), σε κάνει να φαίνεσαι μικρός και χαζός άνθρωπος.

Δυστυχώς λίγοι είναι αυτοί που θα ταυτιστούν με τα παραπάνω και ελάχιστοι αυτοί που θα δουν το λάθος τους και το διορθώσουν. Ο μικρός αυτός αριθμός οφείλεται στον εγωισμό τους καθώς μπορεί να δέχονται ως «ορθά» τα επιχειρήματα μου, τους λείπουν, όμως, οι «διαμάντια» που στολίζουν το «σκήπτρο» τους για να πάρουν την κατάσταση στα χέρια τους και να διορθώσουν το λάθος τους.

Απλά να θυμάστε το εξής. Ο άνθρωπος που θα σου τονίσει το λάθος σου δεν είναι απαραίτητα εχθρός σου. Πολλές φορές, αυτός ο άνθρωπος πράττει έτσι γιατί δεν θέλει να φέρεσαι άσχημα και με τρόπο που δεν σε αντιπροσωπεύει. Αφήστε τον εγωισμό, μιλήστε και ζητήστε συγγνώμη. Πέραν του ότι θα νιώσετε πολύ καλύτερα με τον εαυτό σας, θα φέρει πίσω φίλους που σας είχαν λείψει.

Share.

About Author